Jerzy Zaleski (ur. 5 maja 1897 w Częstochowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława, urodzony 5 maja 1897 w Częstochowie. Od 1914 w czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 szwadronu kawalerii, a następnie 1 dywizjonu i 1 pułku ułanów Legionów Polskich. 26 lipca 1915, chory, leczył się w Szpitalu Fortecznym Nr 9 w Krakowie, a 8 września tego roku w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. Po zakończeniu leczenia walczył na froncie wołyńskim, gdzie został ranny. 13 marca 1916 leczył się w Szpitalu Czerwonego Krzyża w Radomiu. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) przeszedł do służby w Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W latach 1918–1920 walczył w szeregach 1 pułku szwoleżerów.