Święty Dyzybod (ur. ok. 619, zm. ok. 674) – irlandzki mnich i pustelnik, o którym po raz pierwszy wspomniano w martyrologium Hrabana Maura (IX w.). Hildegarda z Bingen około 1170 roku spisała żywot mnicha, zatytułowany Vita Sancti DisibodiThree Lives and a Rule: the Lives of Hildegard, Disibod, Rupert, with Hildegard's Explanation of the Rule of St. Benedict. Tłumaczenie: Priscilla Throop. Miejsce wydania: Charlotte, VT; wydanie: 2, wydawnictwo: MedievalMS, rok wydania: 2010.). Jego wspomnienie przypada 8 września.
Życiorys Urodził się jako syn jednego z pomniejszych wodzów w Irlandii. W wieku trzydziestu lat został wyświęcony, a wkrótce potem wybrany na następcę niedawno zmarłego biskupa. Po wielu latach, zniechęcony brakiem zainteresowania ze strony ludu, zrezygnował i postanowił wyjechać za granicęStephen, Leslie, ed. (1888). "Disibod". Dictionary of National Biography. Vol. 15. London: Smith, Elder & Co.. Według Vita sancti Disibodi autorstwa św. Hildegardy, Dyzybod przybył do Imperium Franków w 640 roku jako misjonarz, w towarzystwie trzech swoich uczniów: Giswalda, Klemensa i Salustiusza.