W 1843 roku objął funkcję Inspektora Generalnego Artylerii oraz dołączył do Komisji Egzaminacyjnej Nauki Wojskowej i Techniki, a w 1846 roku otrzymał stopień generała porucznika (niem. Generalleutenant). W 1849 roku został naczelnym dowódcą pruskich okrętów wojennych.
W 1853 roku utworzona została admiralicja, która zarządzała pruską Marynarką Wojenną. W wyniku tej reformy stanowisko naczelnego dowódcy Marynarki Wojennej, podległe admiralicji, powierzono księciu Adalbertowi. Rok później został mianowany Admirałem Wybrzeża Pruskiego (niem. Admiral der Preußischen Küsten) w stopniu generała pieechoty (niem. General der Infanterie), pozostał również na stanowisku naczelnego dowódcy Marynarki. W 1856 roku uczestniczył w bitwie u przylądka Ras Salasat Madari, w której siły pruskie starły się z piratami. Został w jej trakcie lekko ranny.