Helena Motykówna Dziuńka (ur. 17 lutego 1924 w Daszewie pow. Stryj, zm. 18 lipca 1946 we Wrocławiu) – polska działaczka ruchu oporu okresu II wojny światowej i Polski Ludowej, sanitariuszka w oddziale Franciszka Olszówki ps. Otto.
Życiorys Córka Tomasza. W czasie wojny służyła w oddziale Armii Krajowej, początkowo w Wielkopolsce, a następnie na Dolnym Śląsku. Po zakończeniu wojny związana z oddziałem Franciszka Olszówki ps. Otto, w którym była łączniczką i sanitariuszką. Zajmowała się także kolportażem ulotek antykomunistycznych. Po śmierci dowódcy oddziału 8 lutego 1946, jego podwładni zorganizowali na stacji Czastary zamach na pociąg relacji Poznań-Katowice, wiozący żołnierzy Armii Czerwonej . Akcją dowodził Stanisław Panek ps. Rudy. Następnego dnia pięciu członków oddziału stacjonujących we wsi Wiewiórka zostało otoczonych przez wojsko. Lekko ranna w nogę Motykówna została przewieziona do Bolesławca, a stamtąd do Wrocławia. Była oskarżana o zabójstwo jednego z żołnierzy sowieckich w Czastarach, ale nie przyznała się do tego czynu.