Jego celem nie jest obrona własnego stanowiska ani wykazanie nieprawdziwości zarzutu, lecz podważenie legitymacji moralnej oponenta do formułowania krytyki.
Struktura argumentu przebiega zazwyczaj według schematu:
Osoba A stawia zarzut X wobec osoby B. Osoba B nie odpowiada na zarzut X, lecz pyta: „A co z sytuacją Y, której winna jest osoba A (lub jej sojusznicy)?”. W rezultacie dyskusja o zarzucie X zostaje porzucona na rzecz debaty o sytuacji Y lub o hipokryzji osoby A.
Współczesne organizacje zajmujące się weryfikacją informacji (np. NASK, Demagog) wskazują, że służy relatywizacji faktów i rozmywaniu odpowiedzialności. Może prowadzić do fałszywej symetrii, sugerując, że skoro obie strony mają na sumieniu pewne przewinienia, to żadne działania naprawcze czy krytyka nie są zasadne.
Zastosowanie Polityka międzynarodowa Technika ta jest powszechnie stosowana w dyplomacji do odpierania krytyki dotyczącej naruszeń prawa międzynarodowego czy praw człowieka.