Przykładem może być reakcja władz Chin na krytykę dotyczącą Sinciangu lub Hongkongu, polegająca na wskazywaniu problemów rasowych w Stanach Zjednoczonych, czy narracja rosyjska usprawiedliwiająca agresję na Ukrainę poprzez przywoływanie interwencji NATO w Kosowie lub Iraku.
Debata klimatyczna W dyskursie dotyczącym zmian klimatu zjawisko to (określane czasem jako – „whataboutism klimatyczny”) służy opóźnianiu działań proekologicznych. Argumentacja opiera się na twierdzeniu, że dany kraj nie powinien redukować emisji, dopóki inne państwa (np. Chiny czy Indie) nie podejmą bardziej radykalnych kroków.
Krytyka i obrona pojęcia Część badaczy i publicystów zwraca uwagę, że oskarżenie o samo w sobie może być wykorzystywane instrumentalnie do ucinania niewygodnej dyskusji. Wskazują oni, że nie każde odwołanie do innej sytuacji jest błędem logicznym – w niektórych przypadkach porównanie jest konieczne do nakreślenia szerszego kontekstu, wykazania stosowania podwójnych standardów lub sprawdzenia spójności systemu wartości krytyka.