Belgia jest państwem wielojęzycznym i wielokulturowym, dlatego w ścisłym znaczeniu nie istnieje jedna literatura belgijska obejmująca zarówno autorów flamandzkich, jak i walońskich. Ponieważ Belgia jako państwo powstała w 1830 roku, określenie „pisarze belgijscy” odnosi się zazwyczaj do autorów tworzących w języku francuskim, niderlandzkim lub niemieckim, którzy żyli lub tworzyli na terytorium współczesnej Belgii. Pisarze flamandzcy są częścią niderlandzkiego obszaru literackiego i są czytani również w Niderlandach, natomiast belgijscy autorzy francuskojęzyczni funkcjonują głównie w ramach literatury francuskiej i są odbierani przede wszystkim we Francji.
W Belgii powstawała i powstaje również literatura regionalna, zwłaszcza walońska.
Literatura belgijska w języku francuskim Pod koniec średniowiecza mieszkańcy Niderlandów Burgundzkich byli w dużej mierze dwujęzyczni. Na królewskim dworze walońsko-burgundzkim dominował język francuski, natomiast język niderlandzki był językiem większości miast i prowincji. Dysproporcja ta utrzymywała się również w XV i XVI wieku, w okresie panowania Habsburgów, przy czym język francuski stawał się coraz bardziej rozpowszechniony w kręgach arystokratycznych oraz w sferach władzy. Język niderlandzki zachowywał jednak istotne znaczenie m.in. w wymiarze sprawiedliwości i w ustawodawstwie.