Podczas I wojny światowej, w okresie od lipca do września 1915, był zaangażowany w tworzenie polskich sądów obywatelskich, zostając sędzią obywatelskim. W latach 1916–1918 był redaktorem warszawskiego czasopisma „Kwartalnik Prawa Cywilnego i Handlowego” (poźn. „Kwartalnik Prawa Cywilnego i Karnego”), na łamach którego również publikował. Od 1918 do 1920 był przewodniczącym komitetu redakcyjnego.

Od 1917 przez kilka lat był sędziego Sądu Najwyższego. W 1919 został członkiem składu Komisji Kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej (KKRP). Pracował w Sekcji Procedury Cywilnej kierowanej przez Franciszka Fiericha, jako jej wiceprezes, a po śmierci Fiericha jako prezes Sekcji. W ramach działalności w KKRP koordynował do końca prace nad projektem kodeksu postępowania cywilnego. W latach 1920–1939 wykładał proces cywilny i prawo cywilne na Wolnej Wszechnicy Polskiej.

Ponadto w latach 20. publikował na łamach „Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego” oraz „Przeglądu Prawa i Administracji”. Od 1930 współtworzył dwutygodnik „Nowy Proces Cywilny” (od 1931 pod nazwą „Polski Proces Cywilny”), będąc kierownikiem komitetu redakcyjnego. W latach 30.