W latach 1891–1893 działał w ramach partii na terenie Łodzi, gdzie został wysłany przez Kasprzaka, w celu zakładania ogniw II Proletariatu. Tworzył tam kółko robotnicze i kolportował nielegalne broszury socjalistyczne. W maju 1892 uczestniczył w pierwszomajowych demonstracjach i buncie łódzkim. Z grupą dawnych działaczy koła łódzkiego Związku Robotników Polskich utworzył organizację socjalistyczną związaną z II Proletariatem, w ramach której organizował nieudany zamach bombowy na fabrykanta Juliusza Kunitzera, który przeprowadzony został 17 czerwca 1893 m.in. przez: przez Jana i Marcina Kaczmarków oraz Juliana Klapsatela.
Za swoją działalność został aresztowany w 1893 i w 1895 skazany na 8 lat zesłania. Odbywał wyrok w Wilujsku, gdzie poznał Jana Wacława Machajskiego. Od 1904 przebywał w Odessie, organizując machajewców – grupę zwolenników Machajskiego. W latach 1905–1906 był dwukrotnie aresztowany. W 1906 zamieszkał w Warszawie, gdzie działał w SDKPiL i również był dwukrotnie aresztowany. Działał również w zorganizowanej przez Machajskiego grupie „Zmowa Robotnicza”.