W 1921 został odkomenderowany na Syberię. W latach 1921–1922 pracował jako instruktor w Domu Dziecka w Tomsku. W 1922 wyjechał do Moskwy, gdzie nauczał szewstwa w polskim domu dziecka oraz domu dla bezdomnych. W 1923 przeszedł na emeryturę oraz został członkiem Stowarzyszenia Starych Bolszewików i Weteranów Rewolucji. Pod koniec życia mieszkał w moskiewskim Domu Inwalidów.
Życie prywatne Pochodził z robotniczej rodziny przybyłej na początku XIX w. z Saksonii w okolice Łodzi. Był synem Zuzanny z domu Różyckiej oraz Wilhelma, powstańca z 1863, który w obawie przed represjami ukrył się w Warszawie.
Publikacje Ze wspomnień o Kasprzaku, Moskwa: Trybuna, 1922. Martin Kasprzak. Robočij Poljak, povešen v 1905 g., Moskwa 1932, przekł. pol. 1932 Z Marcinem Kasprzakiem w X Pawilonie, „Pamiętnik X Pawilonu”, Oprac. A. Kozłowski, H. Mościcki, W. 1958 Pamjat’i V. K. Machajskogo, „Izvestij”, 24 II 1926. 1917–1920 gody v Tomske, „Staryj bolševik”, 1933, nr 3.
Przypisy