elementy te zostały przywrócone w późniejszych wydaniach opowiadania.
Tytuł opowiadania pochodzi z ilustracji przedstawiającej szmacianą lalkę z podpisem „I Have No Mouth and I Must Scream”, autorstwa przyjaciela Ellisona, rysownika Williama Rotslera. Inną inspiracją był rysunek artysty Dennisa Smitha ukazujący bezustnego czarnego humanoida. Smith dostarczał ilustracje, które inspirowały wcześniejsze opowiadania Ellisona i były następnie wykorzystywane jako ilustracje towarzyszące ich pierwotnym publikacjom w czasopismach, podobnie jak miało to miejsce w przypadku tego utworu.
W przekonaniu Ellisona opowiadanie miało mieć pozytywny, optymistyczny wydźwięk.
Nie mam ust, a muszę krzyczeć zostało ponownie wydane w kwietniu 1967 roku w zbiorze opowiadań I Have No Mouth, and I Must Scream. Pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1987 roku w zbiorze Droga do science fiction w tłumaczeniu Marka Marszała.
Fabuła