Nie mam ust, a muszę krzyczeć — część 2

Po odejściu z wojska przeniósł się do Chicago, gdzie redagował magazyn dla mężczyzn „Rogue”.

W 1962 roku Ellison przeprowadził się do Kalifornii i rozpoczął współpracę z Hollywood, sprzedając swoje teksty. Napisał scenariusze do takich seriali telewizyjnych jak Prawo Burke’a, Route 66 oraz Po tamtej stronie. Jest także autorem scenariusza odcinka Star Trek zatytułowanego The City on the Edge of Forever. W 1965 roku napisał opowiadanie „Kajaj się, Arlekinie!” – powiedział Tiktak opublikowane w czasopiśmie „Galaxy Science Fiction”. Za ten utwór został uhonorowany nagrodami Hugo oraz Nebula.

Po zdobyciu nagrody Hugo redaktor „Galaxy Science Fiction”, Frederik Pohl, zamówił u pisarza kolejne opowiadanie do specjalnego wydania „Hugo Winners” magazynu „IF: Worlds of Science Fiction”. Ellison pracował nad Nie mam ust, a muszę krzyczeć przez półtora roku, kończąc je dopiero po otrzymaniu zamówienia od Pohla. Po otrzymaniu własnego egzemplarza Pohl zredagował tekst, łagodząc część przekleństw narratora oraz usuwając wzmianki o seksie, rozmiarze penisa, homoseksualizmie i masturbacji;