Ich synem był Dag Berggrav (1925–2003), norweski prawnik, urzędnik i międzynarodowy działacz narciarski
Kariera duchowna Eivind Berggrav ostatecznie został powołany na proboszcza w Hurdal i kontynuował studia, aby uzyskać doktorat z teologii. W ciągu trzech lat po otrzymaniu go w 1924 r., ks. Berggrav pełnił również funkcję kapelana więzienia państwowego Botsfengselet w Oslo. W 1928 r. został wybrany na biskupa diecezji Hålogaland z siedzibą w Tromsø. Poświęcił szereg nowych kaplic, służąc diecezji, mającej służąc w dużej mierze wiejski charakter. Odwiedził także kościół na Svalbardzie w 1935 r..
Berggrav odgrywał również coraz ważniejszą rolę w ogólnej debacie kulturalnej i społecznej. Jego obrona sztuki „God's Green Meadows”, wystawionej w Teatrze Narodowym w 1933 r., doprowadziła go do konfliktu z większością kręgów Kościoła Norwegii. Przy innych okazjach, między innymi jako krytyk literacki, atakował współczesne, świeckie formy wyrazu kulturowego i na przykład popadł w ostry konflikt z pisarzem Sigurdem Hölem. Berggrav prowadził również szeroko zakrojoną działalność w zakresie edukacji religijnej, między innymi poprzez własne wydania historii biblijnej i objaśnienia katechizmu.