Życiorys Na przełomie XIV i XV wieku odnotowany został w archiwalnych źródłach historycznych pochodzących z materiałów sądowych. W 1391 Żydówka poznańska Jordanowa uzyskała kwotę 20 grzywien na Szamotułach. W 1391 Wincentego odnotowano jako świadka w sprawie sądowej. W latach 1392-1393 toczył proces z Żydem poznańskim Abrahamem. W 1414 winien był 100 grzywien Bartłomiejowi synowi Michała Storkitela z Poznania. W 1425 Wincenty Szamotulski toczył proces z Piotrem Korzbokiem o trzech kmieci, których Piotr kazał aresztować w Poznaniu jako morderców i złodziei.
W 1426 wraz z żoną Anną otrzymał od papieża Marcina V prawo uzyskania odpuszczenia grzechów w obliczu śmierci przez dowolnego kapłana oraz słuchania mszy w miejscach objętych interdyktem. W latach 1429-1430 wraz z bratem Dobrogostem Szamotulskim zgłosili swe prawo bliższości po matce do dóbr Sempelbork (dziś to Sępólno Krajeńskie) kupionych przez Sędziwoja z Ostroroga od panów Pakoskich ale sąd oddalił ich roszczenia.