Pokłosie. Zbieranka literacka na korzyść sierot – czasopismo o tematyce literackiej i charytatywnej, wydawane w Lesznie i Poznaniu w latach 1852–1861. Redaktorem i inicjatorem był Edmund Bojanowski.
Historia W 1849 wybuchła w Wielkopolsce epidemia cholery. Dodatkowo, nieurodzaj spowodował głód wśród najuboższych. Aby zaradzić konsekwencjom tych klęsk, grupa ziemian i duchownych stworzyła w Gostyniu Instytut, na który składał się szpital i sierociniec dla dzieci. Główną postacią tej grupy był Edmund Bojanowski, który zaczął także tworzyć w okolicy sieć wiejskich ochronek, i starał się zapewnić tym placówkom stałe finansowanie. Założone w 1852 Pokłosie było czasopismem literackim, którego dochód miał być całkowicie przeznaczony na te przedsięwzięcia. Było to najbardziej znaczące wydawnictwo literackie zainicjowane przez Bojanowskiego.
Pismo było noworocznikiem – ukazywało się raz do roku, na samym jego początku. Dwa pierwsze numery (1852–1853) zostały wydrukowane w Lesznie (przez Ernsta Günthera), a pozostałe cztery (1854–1856, 1861) w Poznaniu (przez Ludwika Merzbacha).