Przetwarzanie bezserwerowe (ang. serverless computing, pot. serverless) – model przetwarzania w chmurze obliczeniowej, w którym uruchamia się kod bez konieczości samodzielnego konfigurowania i utrzymywania serwerów. W tym modelu dostawca chmury przejmuje większość zadań operacyjnych związanych z infrastrukturą (m.in. przydział zasobów, skalowanie, utrzymanie środowiska uruchomieniowego), a użytkownik koncentruje się na logice aplikacji i konfiguracji wyzwalaczy zdarzeń. Nazwa jest skrótem myślowym: serwery nadal istnieją, lecz są „ukryte” za abstrakcją usługową, a odpowiedzialność za ich zarządzanie jest w większym stopniu przeniesiona na dostawcę chmury. Charakterystyka Do często wskazywanych cech przetwarzania bezserwerowego należą: uruchamianie kodu „na żądanie”, zwykle w reakcji na zdarzenia (np. żądanie HTTP, komunikat z kolejki, zmiana danych w magazynie); automatyczne skalowanie liczby uruchomień/instancji wykonawczych zależnie od obciążenia (w tym możliwość zejścia do zera instancji w okresach braku ruchu w części platform i frameworków); opłaty są naliczane za faktyczne użycie (najczęściej za czas wykonania i/lub liczbę wywołań), a nie za stałe, ciągle zarezerwowane zasoby; ograniczenia środowiska uruchomieniowego (m.in.