limity czasu wykonania, pamięci, połączeń sieciowych, rozmiaru pakietu, zasady bezpieczeństwa); typowa bezstanowość jednostek wykonawczych i przeniesienie stanu do zewnętrznych usług (bazy danych, magazyny obiektowe, kolejki).
Modele usług W literaturze i praktyce przetwarzanie bezserwerowe bywa opisywane jako połączenie dwóch klas usług: FaaS (Function as a Service) – uruchamianie krótkotrwałych funkcji wyzwalanych zdarzeniami, które stanowią podstawową jednostkę wdrożenia i skalowania. BaaS (Backend as a Service) – zarządzane usługi zaplecza (np. magazyny danych, uwierzytelnianie, komunikacja), wykorzystywane przez funkcje i inne komponenty aplikacji.
Architektura i działanie Typowa architektura obejmuje: źródła zdarzeń (np. brama API, system publikacji/subskrypcji, kolejka komunikatów, harmonogram zadań), warstwę uruchomieniową (runtime) do wykonywania funkcji, usługi pomocnicze do przechowywania stanu i integracji (bazy danych, magazyny obiektowe, cache, systemy kolejkowe). W takim podejściu funkcje są zwykle krótkotrwałe i wywoływane na podstawie reguł (triggers), a platforma automatycznie zarządza rozmieszczeniem i skalowaniem wykonania.