Ponadto należała do Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu.
Podczas II wojny światowej działała w zorganizowanym przez SFIO ruchu oporu. Po II wojnie światowej organizowała spotkania przedstawicieli emigracyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej i francuskich socjalistów. W 1948 utworzyła stowarzyszenie Les Amis de la Démocratie en Pologne (pol. Przyjaciele demokracji w Polsce), w ramach którego organizowała m.in. wykłady na Sorbonie na temat wkładu Polski do cywilizacji europejskiej. W 1956, przeciwdziałając przejęciu Biblioteki Polskiej w Paryżu przez władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wydała broszurę Les tribulations de la Bibliothèque Polonaise de Paris, która przyczyniła się do przyjęcia rezolucji Zgromadzenia Narodowego z 3 czerwca 1959, wzywającej rząd francuski do podjęcia starań o zachowanie wolności i niezależności biblioteki. Pod koniec życia działała w stowarzyszeniu , walczącym o prawo do edukacji seksualnej, antykoncepcji i bezpiecznej aborcji.