W lipcu 1841 r. Chopin otrzymał za Tarantelę honorarium w wysokości 500 franków. Utwór wydany został bez dedykacji w październiku tego samego roku. W tym samym miesiącu wydawca francuski złożył rękopis utworu w depozycie biblioteki Konserwatorium Paryskiego. Rękopis ten, uznawany wcześniej za autograf Chopina, spisany został przez Fontanę.
Rękopis incipitu muzycznego z listu Chopina do Fontany z 27 czerwca 1841 r. wchodzi w skład kolekcji Anne-Marie Boutroux de Ferrà zgromadzonej w Valldemossie. W bibliotece Uniwersytetu w Bazylei przechowywany jest rękopis pięciotaktowej notatki pochodzącej z listu Chopina do Schubertha z 29 lipca. W zbiorach spadkobierców Grigorija Piatigorskiego znalazł się jednostronicowy rękopis z podpisem „Palma 28 9bre” (28 listopada) zawierający szkice muzyczne Chopina, w tym pięć taktów Taranteli (w metrum 6/8). 3 grudnia 2008 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina zakupił rękopis edycyjny Chopina na aukcji Sotheby’s w Londynie.
Utwór dopuszczono do wykonywania podczas Konkursu Chopinowskiego podczas jego piątej edycji w 1955 roku.
Budowa Kompozycja w metrum 6/8, tempie presto. Rozpisana została w 270 taktach.