Rękopis Chopina nie zawiera informacji na temat pedalizacji.
Utwór mógł być inspirowany miniaturą Gioacchina Rossiniego.
Recepcja thumb|Pierwsze wydanie francuskie (początkowe takty) Robert Schumann, recenzując niemieckie wydanie Taranteli, pisał z 1843 r., że pierwsze odczytanie utworu Chopina jest niestety zadaniem bardzo trudnym z powodu błędów drukarskich, od których dosłownie się roi, a także, że nikt chyba nie nazwie tego piękną muzyką, wybaczamy jednak mistrzowi jego dzikie fantazje, bo raz przecież może nam pokazać także mroczną stronę swej duszy. Był to ostatni tekst Schumanna o muzyce Chopina. Zdaniem Marcelego Antoniego Szulca Schumann pisał w nim brednie, jakich by się po nim nikt nigdy nie spodziewał.
W anonsie na temat „edycji dzieł wszystkich na fortepian na dwie ręce” z 1861 r. zamieszczonym przez Sankt-Pietierburgskije wiedomosti wydawca pisał: muzyczne obrazy Chopina zawsze oddają lokalny koloryt przyrody i uczuć, jak dzieje się to na przykład w bolerze, taranteli i barkaroli.