Zdaniem Mieczysława Tomaszewskiego Tarantela jest nieco nużąca uporczywością powtórzeń z założenia krótkooddechowej motywiki.
Wydania Niecks pisał, na podstawie listów Chopina, że wydaniu Taranteli „towarzyszyły trudności i przykrości, choć nie do końca wiadomo, na czym one polegały”.
Tarantela była ostatnim utworem Chopina wydanym na rynku francuskim przez . Kolejne opusy ukazywały się ponownie nakładem Maurice'a Schlesingera, głównego francuskiego wydawcy utworów Chopina.
Na rynku niemieckim opus 43 jest jedynym utworem Chopina, którego pierwodruk ukazał się nakładem wydawnictwa . List Chopina do oficyny Schuberth z 29 lipca 1841 jest jedynym znanym świadectwem korekt wydań niemieckich przez samego kompozytora.
Sprawy wydań na rynku angielskim Chopin prowadził za pośrednictwem wydawców francuskich, później również Fontany. Na początku września 1841 r. pisał do niego z Nohant: Zapewne już masz odpowiedź z Hamburga. Jeżeli Wessiowi posyłasz, pisz mu za jedną drogą, czy chce Poloneza nowego, tego co do Wiednia poślę.
Wydanie Wessela oparte zostało prawdopodobnie na kopii Fontany. W 1861 nakładem Johanna Baptista Cramera ukazało się na rynku angielskim pirackie wydanie dzieł Chopina, w tym Taranteli, pod red. .