Dla określenia całości kolonii używa się też, podobnie jak u graptolitów paleozoicznych, terminu tubarium.
Rhabdopleura jest filtratorem: na mezosomie znajdują się dwa ramiona z czułkami, które służą zwierzęciu do odżywiania. W ramionach tych znajduje się przedłużenie mezocelu. W dawniejszych opracowaniach strukturę tę określano mianem lofoforu, ale najprawdopodobniej nie jest ona homologiczna lofoforowi lofoforowców (ramienionogów, mszywiołów i kryzelnic); jest to przykład konwergencji. mały|Kolonie Rhabdopleura: schematy budowy rozgałęziających się rurek, złożonych z fuzellusów (1–3; na fig. 1 widoczny stolon, zaznaczony na czarno) oraz zdjęcie rurek Rhabdopleura recondita, wysuwających się przez pory martwej kolonii mszywioła (4) Rhabdopleura są rozdzielnopłciowe, ale w tej samej kolonii niektóre zooidy mogą być samcami, a niektóre – samicami. Samica składa tylko jedno jajo. Larwy Rhabdopleura są orzęsione (przypominają planulę) i wolno pływające; żyją krótko i nie odżywiają się (są lecytotroficzne). Po metamorfozie przyczepiają się do podłoża.
Podział systematyczny