Biologia i bionomia mały|Schematyczny rysunek pojedynczego zooida Rhabdopleura: widoczna trójdzielna budowa ciała z okrągłą tarczą głowową, parą ramion umieszczoną na mezosomie i wydłużoną metasomą (w dolnej części rysunku) Rhabdopleura to zwierzęta kolonijne; wielkość całej kolonii może dochodzić do 8 cm, natomiast same zooidy nie przekraczają wielkości około 0,5 mm. Ciało zooida podzielone jest na trzy odcinki: prosomę (tarczę głowową), mezosomę (z ramionami) i metasomę (z jelitem); ta ostatnia przedłuża się w stolon, który łączy osobniki jednej kolonii. Każda z trzech części ma swój własny fragment celomy (odpowiednio protocel, mezocel i metacel). Na podstawie fragmentarycznych danych przypuszcza się, że celoma może powstawać na drodze enterocelii, podobnie jak u innych wtóroustych, ale nie zostało to stwierdzone w sposób pewny.
Na tarczy głowowej znajduje się gruczoł, wydzielający substancję, z której zwierzę buduje rurki, w których mieszka. Rurki te (łac. coenecium, l.mn. coenecia) są średnicy około 0,1 mm, przezroczyste i zbudowane z substancji zbliżonej do chityny. Wzrost tych rurek odbywa się przez dodawanie kolejnych wrzecionowatych segmentów, zwanych fuzellusami (podobnie jak u graptolitów).