mały|Kazimierz Petrusewicz (przed 1902) Kazimierz Petrusewicz (ur. 4 marca 1872 w Nowinach, zm. 11 sierpnia 1949 w Warszawie) – polski prawnik, działacz ruchu robotniczego, więziony przez władze carskie; organizator niepodległego polskiego sądownictwa; obrońca w procesach politycznych, wykładowca Uniwersytetu Wileńskiego zwolniony ze stanowiska za podpisanie protestu przeciw procesowi brzeskiemu; sędzia Sądu Najwyższego (1946–1947).
Życiorys Wykształcenie Kazimierz Petrusewicz urodził się w zaścianku Duszewo (wieś Nowiny) w powiecie słuckim jako syn Adama i Telimeny z domu Steckiewicz. Miał dwóch braci. Z racji wykazywanych zdolności został skierowany do nauki w słuckim gimnazjum. Mieszkał w internacie na koszt Towarzystwa Dobroczynności. Działał w szkolnym kółku samokształceniowym o profilu socjalistycznym. W 1891 zdał egzamin dojrzałości. Nie został przyjęty do szkoły wyższej w Petersburgu ze względu na poglądy polityczne. W 1895 ukończył studia I stopnia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Kijowie. Od II roku studiów należał do polskiego koła socjaldemokratycznego, którym pod koniec studiów i po ich ukończeniu kierował wraz z Wincentym Boguckim. Wiosną 1896 wyjechał do Petersburga wzmocnić tamtejszą organizację socjaldemokratyczną Związek Walki.