Ze względu na chłodne przyjęcie, wynikające z różnicy poglądów, wrócił do Kijowa. W październiku 1896 rozpoczął aplikację pod patronatem adwokata Cezarego Abramowicza.
Działalność do 1914 Jako przedstawiciel polskich socjaldemokratów brał aktywny udział 17–18 (30–31) marca 1897 w konferencji organizacyjnej (tzw. kolokwium) rosyjskich i polskich socjaldemokratów w Kijowie. Zadecydowano tam między innymi, by wszystkie organizacje socjaldemokratyczne przybrały (wzorem Petersburga) nazwę Związku Walko o Wyzwolenie Klasy Robotniczej oraz podjęto przygotowania do I Zjazdu Socjaldemokratycznego.
W latach 1895–1897 Petrusewicz stał na czele Korporacji Polskiej w Kijowie zrzeszającej polskich studentów o profilu lewicowym. Współpracował wówczas m.in. z tzw. kilińszczakami, na czele ze Stanisławem Koszutskim. 19 marca (1 kwietnia) 1897 został aresztowany za zorganizowanie w Kijowie demonstracji studenckiej. Po pięciu miesiącach został zwolniony z nakazem opuszczenia Kijowa i zakazem zamieszkiwania w miastach uniwersyteckich. W uzgodnieniu z kijowskim Związkiem Walki przeniósł się do Jekaterynosławia, gdzie wznowił pracę jako aplikant pod patronatem adwokata Teodora Piechowskiego. 1–3 (13–15) marca 1898 wziął udział w I Zjeździe Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej w Mińsku, gdzie połączono m.in.