cztery Związki Walki: petersburski, moskiewski, kijowski i jekaterynosławski. Nazwa Partii („Rossijskaja”, nie „Russkaja”) podkreślająca państwowo-terytorialny, a nie etniczny charakter, miała być propozycją Petrusewicza. Pod koniec marca 1898 został aresztowany i osadzony w więzieniu za wcześniejszą działalność w Kijowie. Po przeszło dwóch latach, w maju 1900, został zesłany administracyjnie pod jawny nadzór policji do Solwyczegodska, gdzie w kolejnym roku otrzymał zgodę na występowanie przed sądami w charakterze obrońcy sądowego.
Pod koniec 1904 wrócił z zesłania i osiadł w Mińsku. Występował pro publico bono jako obrońca w procesach politycznych. W 1905 został aresztowany na sześć miesięcy za pomoc udzielaną pocztowcom i kolejarzom podczas strajku w Mińsku. Po zwolnieniu, do wybuchu I wojny światowej praktykował jako adwokat, był obrońcą między innymi Jakuba Kołasa oskarżonego o organizację zjazdu nauczycieli białoruskich w 1906. W 1907 kandydował do II Dumy Państwowej z listy socjaldemokratycznej. W pierwszej turze uzyskał ogromną większość głosów w Mińsku, wybory unieważniono jednak po proteście gubernatora.