Głębia dzwonu () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w Kopenhadze w grudniu 1856 roku.
Miejscem akcji utworu jest rodzinna miejscowość pisarza Odense, zaś przestrzeń akcji stanowi toń rzeki Odense Å i nieistniejący średniowieczny klasztor. Nawiązując do wierzeń ludowych, pisarz wprowadził postać wodnika.
Publikacja Andersenowska baśń literacka pt. Głębia dzwonu () powstała w okresie romantyzmu. Pierwszy raz opublikowało ją wydawnictwo & Delbanco w Kopenhadze w grudniu 1856 roku na łamach Folkekalender for Danmark. 1857 (strony 110–113) z trzema ilustracjami anonimowego autorstwa.
Baśń była trzykrotnie wznawiana za życia Andersena. 15 maja 1858 roku ukazał się w Kopenhadze wydany przez wydawnictwo zbiór Nowe Bajki i Opowieści. Pierwsza Seria. Druga Kolekcja. 1858 (). W tomiku, obok Głębi dzwonu, znalazły się też baśnie literackie: Biegacze () i Córka króla moczarów (). 12 grudnia 1867 roku wydawnictwo C.A. Reitzels, na stałe związane z Andersenem, wydało baśń w antologii Femten Eventyr og Historier z ilustracjami Lorenza Frølicha. Ostatni raz za życia pisarza Głębia dzwonu opublikowana została 10 grudnia 1870 roku w tomie Eventyr og Historier. Tredie Bind.