W katalogu dzieł Hansa Christiana Andersena autorstwa baśń ma numer 761; identyfikator wg w Odense – 124.
Przekłady Baśń została przetłumaczona na szereg języków europejskich, m.in. na: angielski, niemiecki, esperanto i rosyjski.
Pierwsze tłumaczenie Głębi dzwonu na język polski, autorstwa Stefanii Beylin, ukazało się w 1931 roku. Antologię Baśnie w sześciu tomach wydało warszawskie wydawnictwo Jakuba Mortkowicza. Drugie tłumaczenie z oryginału w języku duńskim opublikowała w 2006 roku andersenolożka Bogusława Sochańska. Trzytomową antologię Baśnie i opowieści wydało poznańskie wydawnictwo Media Rodzina.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej z wydania z 1858 roku oraz polskiego tłumaczenia B. Sochańskiej.
Z toni rzeki Odense Å rozlega się dźwięk „bim-bom”, znany wszystkim dzieciom z Odense. Rzeka płynie obok ogrodów, pod mostkami i przy młynie, a jej brzegi porastają trzciny, pałki wodne i stare wierzby. Po jednej stronie znajdują się dzikie łąki i mokradła, po drugiej ogrody. Najgłębsze miejsce w rzece znajduje się naprzeciw dawnego klasztoru i nazywane jest „głębią dzwonu” (). W tym miejscu mieszka wodnik, duch rzeki, który śpi w dzień, a wychodzi nocą przy blasku gwiazd i księżyca. Jest bardzo stary i prowadzi samotne życie. Jedynym jego towarzyszem jest wielki, stary dzwon z dawnego kościoła św.