Stanisław Siekierski (ur. 27 marca 1929 w Patokach, zm. 26 maja 2008 w Warszawie) – polski socjolog literatury, historyk kultury i bibliolog, profesor nauk humanistycznych. Był wieloletnim pracownikiem Biblioteki Narodowej oraz Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Specjalizował się w badaniach nad czytelnictwem, społecznym obiegiem książki oraz przemianami kulturowymi wsi i szlachty polskiej w XX wieku.
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w niezamożnej rodzinie chłopskiej w Patokach (powiat łowicki). Po ukończeniu szkoły średniej (Kursy Licealne Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego) podjął pracę jako niewykwalifikowany nauczyciel w Szkole Podstawowej w Otolicach. Następnie zdał maturę eksternistyczną w liceum w Łowiczu i w latach 1948–1952 odbył studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim.
Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1968 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie pracy Recepcja literatury pięknej na wsi, napisanej pod kierunkiem prof. Janiny Kulczyckiej-Saloni. Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1985 na podstawie rozprawy Życie literackie wsi współczesnej na tle jej przeobrażeń kulturowych.