W sporze o język serbski, wywołanym przez Vuka Karadzicia, który chciał porzucenia języka cerkiewnosłowiańskiego w literaturze na rzecz współczesnego języka serbskiego, Vidaković opowiadał się za językiem słowiańsko-serbskim jako językiem literackim, odrzucając używane przez Serbów słownictwo pochodzenia niemieckiego i tureckiego.
Twórczość 1805: Istorija o prekrasnom Josifu 1810: Usamljeni junoša (powieść) 1811: Velimir i Bosiljka (powieść) 1814-1823: Ljubomir u Jelisijumu (powieść w trzech tomach) 1825: Mladi Tovija (opowiadania) 1827: Kasija Carica (powieść) 1829: Siloan i Milena Srpkinja u Engleskoj (powieść) 1834: Ljubezna scena u veselom dvoru Ive Zagorice 1834: Putešestvije u Jerusalim (epos) 1838: Gramatika srpska 1839: Pesan istoričeska o Sv. Đorđu (poemat) 1839: Selim i Merima (niedokończona powieść)
Pamięć W klasztorze Tresije (Sopot) obchodzone są corocznie Dni Milovana Vidakovicia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Serbscy prozaicy Kategoria:Serbscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1841