Pobieranie konfiguracji oraz obrazu systemu operacyjnego może odbywać się z użyciem protokołów takich jak TFTP, HTTP lub HTTPS.
ZTP umożliwia również wykonanie skryptów konfiguracyjnych, które mogą instalować aktualizacje, wprowadzać poprawki bezpieczeństwa oraz integrować urządzenie z systemem zarządzania siecią. Po zakończeniu procesu konfiguracji urządzenie może zostać ponownie uruchomione i przejść do trybu operacyjnego.
W środowiskach IoT opisano również warianty ZTP wykorzystujące komunikację bezprzewodową, w których urządzenia pośredniczące przekazują dane konfiguracyjne do nowych węzłów sieci.
Secure Zero Touch Provisioning (SZTP) W odpowiedzi na zagrożenia wynikające z przesyłania danych konfiguracyjnych przez niezaufane sieci opracowano standard Secure Zero Touch Provisioning, opisany w RFC 8572. SZTP definiuje bezpieczny mechanizm dostarczania informacji bootstrappingowych, w tym konfiguracji początkowej oraz danych przekierowujących.
Architektura SZTP opiera się na wykorzystaniu mechanizmów kryptograficznych zapewniających uwierzytelnienie oraz integralność przesyłanych danych. Jednym z kluczowych elementów jest tzw. voucher własności (Ownership Voucher), podpisywany cyfrowo przez producenta urządzenia.