mały|"Anwar al-Tanzil wa Asrar al-Ta'wil" Al-Baydawiego Tawil lub Ta'wil (arab. التأويل; trl. attaʾwīl) – jeden z dwóch, obok tafsiru, sposób interpretowania Koranu. Opiera się na interpretacji wielowymiarowej, alegorycznej, ezoterycznej, mającej na celu odkrycie głębszego znaczenia tekstów koranicznych, poza znaczeniem dosłownym, oraz przedstawić logiczne wytłumaczenie dla różnic między wierzeniami w jego obrębie. Słowo wywodzi się od rdzenia arabskiego awl (اول), który nosi znaczenia powrotu do źródła, pierwszeństwa, czy punktu odwołania. Wyraz występuje w Koranie siedemnaście razy, na przestrzeni piętnastu wersów. Z interpretacji ezoterycznej korzystają szyici, sunnici, oraz sufi.
Słowa ta'wil i tafsir mogą być tłumaczone jako komentowanie, wyjaśnianie, czy interpretacja. Jednak od końca XVIII wieku utwardziło się rozróżnienie ich na to oparte na egzegezie konwencjonalnej (tafsir) i interpretacji alegorycznej (ta'wil). Ponadto Abu Mansur al-Maturidi dokonał podziału na batin, czyli rzeczywisty i zahir, czyli oczywisty.