Po zakończeniu wojny z Izraelem w 1949 roku Syria rozpoczęła intensywną rozbudowę lotnictwa, kupując w Europie szereg samolotów bojowych, głównie używanych, ale też nowej produkcji włoskiej. Było wśród nich 12 myśliwców Fiat G.55, 30 myśliwców , 10 myśliwców Supermarine Spitfire Mk.22 i dalsze samoloty szkolne. Począwszy od grudnia 1952 roku do służby weszły pierwsze samoloty odrzutowe – 12 myśliwców Gloster Meteor F.Mk.8, a w kolejnych latach dalsze Meteory. W 1954 roku nowy rząd Adiba asz-Sziszakli nawiązał współpracę z ZSRR, kupując w Czechosłowacji 20 licencyjnych myśliwców MiG-15bis i cztery szkolno-bojowe MiG-15UTI, dostarczone w pierwszej połowie 1956 roku. Z powodu nieprzeszkolenia pilotów nie wzięły udział w kolejnej wojnie o Kanał Sueski, po agresji Izraela, Wielkiej Brytanii i Francji na Egipt w październiku tego roku, lecz wszystkie MiGi-15bis zostały zniszczone na ziemi w bazie Abu Suweir w Egipcie. Syryjskie lotnictwo jedynie broniło własnej przestrzeni powietrznej, zestrzeliwując 6 listopada brytyjską rozpoznawczą Canberrę.