Dokumentacja języka masalit jest ograniczona; najwcześniejsze materiały pochodzą z lat 20. XX wieku, a szersze badania lingwistyczne rozpoczęto w latach 60. Do niedawna język ten nie posiadał formy pisanej. Za jedno z najważniejszych opracowań uważa się opublikowaną w 1989 roku gramatykę autorstwa Johna Edgara (A Masalit Grammar). Współczesny system zapisu oparty jest na alfabecie łacińskim, bazującym na narodowym alfabecie czadyjskim (L'Alphabet national tchadien). Mimo żywotności w wielu społecznościach, przyszłość języka jest zagrożona z powodu wojny w Darfurze, ludobójstwa oraz przymusowych przesiedleń ludności.
Fonetyka
prawo|mały|Mapa językowa niearabskich ludów Darfuru, ukazująca zasięg języka masalit w Sudanie.
Samogłoski System wokaliczny języka masalit obejmuje samogłoski zróżnicowane pod względem otwarcia i położenia języka. Wyróżnia się samogłoski przednie, centralne i tylne. Źródła podstawowe wymieniają pięć głównych jakości samogłoskowych, jednak analiza fonetyczna wskazuje na obecność szerszego inwentarza, uwzględniającego warianty otwarte oraz centralne.