Długość samogłosek nie jest cechą dystynktywną, jednak w piśmie odnotowuje się samogłoski długie. PrzednieCentralneTylnePrzymknięteiɨuPółprzymknięteeəoPółotwarteɛʌɔOtwartea
Spółgłoski System spółgłoskowy charakteryzuje się obecnością dźwięków nosowych w czterech miejscach artykulacji: dwuwargowym, dziąsłowym, podniebiennym oraz tylnojęzykowym (welarnym).
Charakterystyczną cechą języka masalit jest występowanie spółgłosek prenasalizowanych. Zbitki te, składające się ze spółgłoski nosowej i następującej po niej dźwięcznej spółgłoski zwartej, występują w nagłosie (na początku wyrazu) i są traktowane jako homorganiczne (artykułowane w tym samym miejscu). DwuwargoweZębowe / DziąsłowePodniebienneWelarneKrtanioweNosowemnɲŋZwarte / zwarte-szczelinoweptt͡ʃk(ʔ)bdd͡ʒgᵐbⁿdⁿd͡ʒᵑɡSzczelinowefsʃ(x)hv(z)DrżącerBocznelPółotwarteɥwj
Tonalność Masalit jest językiem tonalnym, co oznacza, że wysokość dźwięku pełni funkcję różnicującą znaczenie (dystynktywną). Wyróżnia się dwa tony: wysoki i niski. Tonalność odgrywa rolę zarówno leksykalną, jak i gramatyczną. Tony odgrywają również kluczową rolę w morfologii, służąc m.in. do odróżniania liczby pojedynczej od mnogiej w rzeczownikach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Język masalit na stronie Ethnologue
Kategoria:Języki zagrożone w Afryce Kategoria:Języki Sudanu Kategoria:Języki Czadu