Duża część poddanych była fizycznie zubożała, nękana chorobami, a zwłaszcza w miastach pogłębiało to znacznie pogarszające się warunki sanitarne. Kryzys dotknął Czechy przede wszystkim gospodarczo, a handel w większych miastach uległ zastojowi. Migracja z dotkniętych kryzysem regionów do innych części monarchii lub za granicę znacznie wzrosła.
Konsekwencje Brak żywności i często brutalne działania szlachty doprowadziły do przejawów oporu i powstań chłopów przeciwko szlachcie podczas głodu. Początkowo wybuchały one w majątkach, zwłaszcza w południowych i zachodnich Czechach. Bunty znane są w majątkach Bezděkov, Nahý Újezdec w pobliżu Tachova i wielu innych, a następnie rozprzestrzeniły się na inne dotknięte obszary, zwłaszcza w środkowych i wschodnich Czechach, na przykład w majątku Letohrad. Jednym z miejsc najdłuższego oporu był majątek Bezdružice, gdzie chłopi samodzielnie gospodarowali od wiosny do jesieni 1771 roku. Bunty były brutalnie tłumione, a ich podżegacze i uczestnicy byli często torturowani i w inny sposób fizycznie karani. Niepokoje na wsi nie ustały nawet po 1772 roku, a w 1775 roku wybuchło stosunkowo duże powstanie chłopskie we wschodnich Czechach, skupione wokół Antonína Nývlta w okolicach miasta Rtyně v Podkrkonoší, a zakończone klęską w bitwie pod Chlumcem nad Cidlinou.