w Mazurku c-moll coś więcej aniżeli lirykę: pewien nastrój balladyczny. Według Zdzisława Jachimeckiego Mazurek H-dur należy do najbardziej wyrafinowanych utworów tej formy chopinowskiej. Czynnik wiejski został tu jak gdyby przesłonięty bogatą ornamentyką artystyczną. [...] Za to następny zaraz Mazurek C-dur tej samej serii uderza słuchacza swoją dziką pięknością i barwami przypominającymi jaskrawe kontrasty łowickich pasiaków. [...] W mazurku trzecim tego cyklu, c-moll, kładł Choopin fundamenty pod muzykę przyszłych czasów. Jest to utwór niemal już symfonicznego pokroju. Jarosław Iwaszkiewicz wymienił op. 56 nr 3 wśród mazurków Chopina, których kompozytor tworzył poematy niczym (chyba tylko rozmiarami) nie ustępujące Czwartej balladzie, Barkaroli, Polonezowi-Fantazji.
Nagrania
W 1931 r. Artur Rubinstein nagrał Mazurka c-moll dla wytwórni . W 1949 r. wydało Mazurki H-dur oraz c-moll w wykonaniu Iny Mariki oraz Mazurka C-dur w wykonaniu Yvonne Lefébure. Mazurka C-dur nagrali także Zofia Rabcewicz (Odeon, 1932), Zygmunt Stojowski (International Piano Archives, 1944) Około 1952 r. Wanda Landowska nagrała ten utwór na klawesynie dla wytwórni RCA VIctor.
Fu Cong wykonał mazurka c-moll podczas V Konkursu Chopinowskiego (, 1955). Jeffrey Swann wykonał Mazurki op.