Wczesne opisy SDK wyróżniały m.in. następujące grupy komponentów: – elementy interfejsu i obsługa zdarzeń (m.in. wielodotyk, wsparcie dla akcelerometru, hierarchia widoków, lokalizacja (i18n), dostęp do wybranych funkcji urządzenia, np. aparatu). Multimedia – m.in. OpenAL, miksowanie dźwięku i nagrywanie, odtwarzanie wideo, formaty plików graficznych, Quartz, , OpenGL ES. Usługi systemowe – m.in. sieć, osadzona baza SQLite, usługi lokalizacji (Core Location), wątki oraz Core Motion. Warstwa systemowa – m.in. XNU (jądro systemu), stos TCP/IP, gniazda (sockets), zarządzanie energią, systemy plików oraz mechanizmy bezpieczeństwa.
SDK zawiera także symulator iPhone’a, program służący do odtwarzania wyglądu i zachowania urządzenia na komputerze dewelopera.
W praktyce nowe wersje SDK są publikowane wraz z kolejnymi wydaniami systemów mobilnych Apple i kolejnymi wersjami Xcode.
Języki programowania iOS SDK umożliwia tworzenie aplikacji w oficjalnie wspieranych przez Apple językach, takich jak Swift i Objective-C. Pliki z rozszerzeniem .ipa są archiwami aplikacji iOS dystrybuowanymi m.in. przez App Store.