Sędzią był , który sam wystąpił w finale Pucharu Anglii w 1874 roku w barwach Oxford University. Zastąpił on W.S. Buchanana, sędziego pierwszego finału. Panował silny mróz, a nad boiskiem utrzymywało się zagrożenie opadami śniegu.
Old Etonians wygrali rzut monetą, a Wanderers rozpoczęli mecz od strony Harleyford Road. Old Etonians rozpoczęli spotkanie agresywnie. Wielokrotnie dochodziło do odwołań o zagranie ręką, co skutkowało przyznaniem serii rzutów wolnych, które zakończyły się jednak bez zmiany wyniku. W jednej z akcji John Hawley Edwards przeprowadził zdecydowany bieg i oddał strzał, ale Julian Sturgis i Alfred Lyttelton obronili bramkę. Old Etonians odpowiedzieli kontratakiem, lecz bramkarz Wanderers, , skutecznie interweniował. Kolejne rzuty wolne przyznane Wanderers za zagrania ręką również zostały wybronione przez Old Etonians. Po upływie około 30 minut gry napastnicy Wanderers ruszyli w stronę bramki przeciwnika. Charles Wollaston oddał strzał, przez który piłka minęła Francisa Wilsona. Bezpośrednio po wznowieniu gry Wanderers ponownie przeszli do ataku, dzięki któremu drugą bramkę zdobył . Do przerwy wynik meczu wynosił 2:0 dla Wanderers.