Mimo że regulamin dopuszczał zarządzenie 30-minutowej dogrywki, sędzia nie skorzystał z tej możliwości ze względu na liczne kontuzje odniesione przez zawodników obu zespołów.
Szczegóły
Wanderers: BR OB OB PO PO 23x23px NA NA NA NA NA NA Old Etonians: BR OB PO PO NA Arthur Kinnaird 23x23px NA NA William Kenyon-Slaney NA Alfred Lyttelton NA NA NA
Powtórka
Przebieg mały|Arthur Kinnaird (karykatura z 1912 roku) leczył kontuzję odniesioną w pierwszym meczu Powtórka finału odbyła się tydzień później na tym samym stadionie. Wanderers przystąpili do spotkania w niezmienionym składzie. Old Etonians zmuszeni byli natomiast do licznych zmian kadrowych. Charles Meysey nie mógł wystąpić z powodu kontuzji, a trzech innych zawodników było nieosiągalnych z powodu zobowiązań pozasportowych. Wśród zastępców znalazł się , który niedawno powrócił do zdrowia po chorobie i według relacji prezentował się poniżej poziomu swojej najlepszej dyspozycji. Alfred Kinnaird nadal odczuwał dolegliwości po urazie odniesionym w pierwszym spotkaniu. Z powodu nieobecności bramkarza Quintina Hogga między słupkami stanął , zawodnik zazwyczaj występujący jako napastnik lub obrońca. Część ówczesnych relacji prasowych błędnie wskazywała Hogga jako bramkarza w powtórce. Na trybunach zgromadziło się ponownie 3500 widzów.