W 2013 roku uzyskał tytuł kustosza dyplomowanego.

Jako kierownik i dyrektor placówki inicjował oraz nadzorował prace badawcze mające na celu dokładne rozpoznanie terenu byłego obozu zagłady oraz karnego obozu pracy. Współprowadził projekty wykorzystujące nowoczesne metody geodezyjne i badania bezinwazyjne, które pozwoliły na precyzyjniejsze określenie topografii zbrodni i infrastruktury obozowej (m.in. granic masowych grobów i lokalizacji komór gazowych). Jest współautorem pionierskich opracowań dotyczących metodyki integracji danych wieloźródłowych w badaniach nad obozami w Treblince. Odpowiadał również za rewitalizację terenów miejsca pamięci oraz rozwój infrastruktury edukacyjnej, w tym budowę nowego budynku muzealnego oddanego do użytku w 2010 roku.

W 2009 roku na Akademii Podlaskiej w Siedlcach uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy Żydzi w Siedlcach XIX–XX w.. Specjalizuje się w historii Zagłady oraz dziejach społeczności żydowskiej na Podlasiu i Mazowszu. Jest autorem scenariuszy wystaw stałych w Muzeum Treblinka: „Obóz Zagłady i Obóz Pracy w Treblince” (2006) oraz „Napad Niemiec hitlerowskich na Polskę, okupacja i Karny Obóz Pracy Treblinka I, Zagłada Żydów i funkcjonowanie Obozu Zagłady Treblinka II” (2010).