W dalszej części recenzji podkreślano, że „Gustaf Molander stworzył kilka niezapomnianych momentów w tej reżyserii. A aktorzy drugoplanowi, zwłaszcza Anders Henrikson i Hilda Borgström, są znakomici. Film, który jednym słowem jest dojrzały”.
Również „Variety” wysoko ocenił rolę Bergman i sam film, pisząc: „[Panna Bergman] jest znakomita w ogólnym pokazie aktorskiej pirotechniki. W roli głównej wspaniale portretuje zranioną duszę dziewczyny, którą los, w wyniku wypadku, skazał na cierpienie z powodu hańby blizn i goryczy… Gustaf Molander, znakomity szwedzki reżyser, który pracował z panią Bergman przy filmie Intermezzo […] wykonał wyjątkowo dobrą robotę, nadając filmowi odpowiednie tempo”.
Nagrody i nominacje W 1938 film zdobył podczas 6. MFF w Wenecji nagrodę specjalną, medal za „doskonałość artystyczną”. Z kolei Molander był nominowany do nagrody (Puchar Mussoliniego) dla najlepszego filmu zagranicznego.
Rok Nagroda Kategoria Odbiorcy i nominowani Wynik Źródło 1938 Puchar Mussoliniego Najlepszy film zagraniczny (Twarz kobiety) Uwagi