Dopiero po kilku latach pracy w różnych obszarach sztuk projektowych zaczęła stopniowo koncentrować się na ilustracji książkowej.
Za moment przełomowy w karierze artystki uznaje się rok 1989, kiedy otrzymała Grand Prix Międzynarodowego Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu za ilustracje do Pinokia Carla Collodiego. Choć nagrodzone prace nie zostały wówczas opublikowane, wyróżnienie to zapoczątkowało jej intensywną działalność ilustratorską i otworzyło drogę do dalszych realizacji książkowych.
W kolejnych latach Lipka-Sztarbałło ilustrowała utwory klasyków literatury dziecięcej i młodzieżowej, w tym m.in. Hansa Christiana Andersena, Jana Brzechwy, Marii Konopnickiej oraz Bolesława Leśmiana, współpracując z wieloma wydawnictwami polskimi Współpracowała też z czasopismami skierowanymi do najmłodszych, jak „Miś”, „Świerszczyk”, „Domowe Przedszkole” i „Ciuchcia”.