Układ napędowy i zapas paliwa zapewniał jednostce zasięg 5430 mil morskich przy prędkości 15 węzłów. Załoga jednostki w czasie wojny składała się z 10 oficerów oraz 182 marynarzy.
Uzbrojenie okrętu składało się początkowo z pięciu dział uniwersalnych artylerii głównej 127 mm L/38 Mark 12 w pięciu pojedynczych wieżach oraz czterech karabinów maszynowych Browning M2 kal. 12,7 mm. Po połączonym z modernizacją remoncie okrętu w 1942 roku, uzbrojenie jednostki wzmocniono za pomocą 20 przeciwlotniczych działek Oerlikon 20 mm. W skład wyposażenia okrętu wchodziło również 10 wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm oraz dwie wyrzutnie bomb głębinowych.
Służba jednostki USS „Gwin” (DD-433) został wcielony do służby w United States Navy 15 stycznia 1941 roku, po czym brał udział w „” i eskortował brytyjskie staki handlowe na północnym AtlantykuRobert Parkin: Blood On The Sea, s. 147–148.. W styczniu 1942 roku okręt został przydzielony do Floty Pacyfiku i po przejściu przez Kanał Panamski na Pacyfik, uczestniczył w konwojach wzdłuż Zachodniego Wybrzeża.