Okręt przeszedł następnie do Zatoki San Francisco, gdzie obok pancerników USS „Maryland” (BB-46), „Pennsylvania” (BB-38), „Colorado” (BB-45), „Tennessee” (BB-43), „New Mexico” (BB-40), „Idaho” (BB-42) i „Mississippi” (BB-41), gromadziły się okręty tworzonego właśnie zespołu zadaniowego Task Force 18 (TF18)James Scott: Target Tokyo, s. 125–128..
Rajd na Tokio thumb|USS „Gwin” (DD-433) tuż obok „Horneta” w roli „plane guard” w trakcie rajdu Doolitle'a W nowym zespole TF18 USS „Gwin” przydzielona została rola bezpośredniej eskorty USS „Hornet” (CV-8), w ramach której – płynąc tuż obok lotniskowca – podnosić miał z wody lotników którym nie udało się lądowanie. 2 kwietnia w towarzystwie krążowników USS „Nashville” (CL-43) i „Vincennes” (CA-44), zbiornikowca „Cimarron” (AO-22) oraz trzech innych niszczycieli „Gwin” opuścił San Francisco, wraz z „Hornetem” udając się w kierunku TokioMark Stille: Pacific Carrier War, s. 71–73.. Zadaniem zespołu było zbombardowanie japońskich miast Tokio, Jokohama, Osaka, Kobe i Nagoja. 13 kwietnia TF18 z „Gwinem” połączył się z płynącym z Hawajów zespołem TF16 lotniskowca USS „Enterprise” (CV-6) admirała Williama Halseya, który objął dowództwo całej operacji.