Z dużą dowolnością konfiskował, bądź przejmował on na własny użytek, towary przywiezione przez Anglików. Znany ze swej arogancji oraz kapryśnego usposobienia i dziecinnego zachowania dygnitarz odebrał też Hawkinsowi wszystkie prezenty, które ten zamierzał wręczyć mogolskiemu władcy Dżahangirowi. Źródłem kłopotów dla przedsiębiorczego Anglika szybko stali się też lokalni, wywodzący się z samego Gudżaratu kupcy. Problem związany z brakiem lokalnych pośredników, z czasem udało mu się w dużej mierze rozwiązać. Podjął współpracę z tłumaczem oraz handlowcem wzmiankowanym w źródłach jako Jadu bądź Jadow. O człowieku tym, który służył cennym wsparciem zarówno Hawkinsowi, jak i naczelnemu kupcowi ekspedycji Williamowi Finchowi wiadomo niewiele. Z zachowanych dokumentów wynika niemniej, że był postacią znaną w kręgach handlowych Suratu, pochodził z samego Gudżaratu oraz, że był hinduistą, najpewniej wyznawcą Wisznu. Jego wsparcie było nieodzowne dla powodzenia jakichkolwiek przedsięwzięć handlowych, a dokumenty Angielskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej wymieniają go niezwykle często i regularnie. Cała misja, której powodzenie spoczywało jedynie na barkach Hawkinsa, Fincha oraz ich indyjskiego pomocnika, nie przybliżała się wszelako do uzyskania upragnionych przywilejów handlowych.