W tym okresie powstawały również inne organizacje branżowe, m.in. Stowarzyszenie Przemysłowe Rzeźników i Wędliniarzy we Lwowie (1922), Polski Związek Bekonowy (1929) oraz Polski Związek Wytwórców i Eksporterów Wędlin (1930).
Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku w Polskim Związku Cechów Rzeźnickich i Wędliniarskich nastąpił kryzys wewnętrzny na tle dążeń do rozdzielenia struktur rzeźniczych i wędliniarskich. W 1928 roku zmieniono nazwę organizacji na Polski Związek Chrześcijański Cechów Rzeźnicko-Wędliniarskich.
Okres powojenny i transformacja mały|Grupa reaktywująca Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy RP Po II wojnie światowej zmiana systemu politycznego ograniczyła swobodę zrzeszania się. Choć struktury ponadcechowe zostały rozwiązane, przetrwały lokalne cechy rzemieślnicze, podlegające jednak centralnemu nadzorowi państwowemu.