8 stycznia 1923 został zwolniony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 42 pp w Białymstoku. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3573. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 57 pułku piechoty w Poznaniu. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
Po zwolnieniu z wojska pozostawał bez zajęcia. W tym czasie uzupełnił wykształcenie gimnazjalne. 15 maja 1930 podjął pracę w Oficerskim Domu Wypoczynkowym w Krynicy, a później w Kasie Chorych w Bochni w Krakowie. W 1933 był zatrudniony w Oddziale Banku Gospodarstwa Krajowego w Tarnowie, w charakterze nieetatowego urzędnika. Obowiązki zawodowe łączył ze studiami w Wyższym Studium Handlowym w Krakowie i działalnością społeczną w Związku Legionistów Polskich w Bochni oraz Związku Strzeleckim, w charakterze prezesa oddziału w rodzinnym Szarowie.