Budynek łączy prostotę formy z subtelnym artykułowaniem detalu.
Elewacja frontowa i detale Fasada charakteryzuje się umiarkowaną dekoracyjnością typową dla historyzmu klasycyzującego. Parter ma charakter użytkowy i stanowi wyraźnie wyodrębnioną strefę przyziemia. Otwory są większe w stosunku do wyższych kondygnacji, co wskazuje na pierwotne przeznaczenie handlowo-usługowe. Kompozycja zachowuje czteroosiowy układ, jednak opracowanie dekoracyjne jest uproszczone. Tynk w strefie parteru ma charakter bardziej masywny, z ograniczoną ornamentyką. Wejście do budynku akcentowane jest portalem o prostym, klasycyzującym opracowaniu. Parter oddzielony jest od wyższych kondygnacji wyraźnym gzymsem międzykondygnacyjnym, który porządkuje kompozycję pionową fasady.
Pierwsze piętro pełni funkcję reprezentacyjną i stanowi najbogaciej opracowaną kondygnację elewacji. Okna ujęte są w profilowane opaski, a w strefie nadokiennej zastosowano rozbudowane nadokienniki o charakterze rzeźbiarskim. W ich obrębie występują kompozycje figuralne przedstawiające dwie kobiece postacie modelowane w płytkim reliefie, flankujące motywy ornamentalne. Towarzyszą im elementy roślinne w postaci wieńców laurowych i girland. Ornamentyka ma charakter klasycyzujący i podporządkowana jest osiowej kompozycji elewacji.