Andrzej Hytroś (ur. 5 listopada 1897 w Dąbrowie, zm. 23 grudnia 1961 w Jarosławiu) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana, stolarza, i Marii z Flasińskich urodzony 5 listopada 1897 we wsi Dąbrowa, w ówczesnym powiecie wielickim Królestwa Galicji i Lodomerii. Był młodszym bratem Teofila (1896–przed 1933), żołnierza Legionów Polskich, pośmiertnie odznaczonego Krzyżem Niepodległości. Ukończył szkołę powszechną w Niepołomicach, a następnie uczęszczał do c. k. Wyższej Szkoły Realnej w Tarnowie.
6 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Od początku wojny aż do drugiej bitwy pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) walczył w szeregach 10 kompanii 3 pułku piechoty. Na przełomie 1914 i 1915 odbył sześciomiesięczny kurs Szkoły Podoficerów Piechoty przy batalionie uzupełniającym LP na Śląsku Cieszyńskim. Wyróżnił się w maju 1915 w walkach pozycyjnych nad Prutem jako zastępca dowódcy plutonu w stopniu sekcyjnego. W następnym miesiącu, w pierwszej bitwie pod Rarańczą był kontuzjowany. Po dołączeniu do II Korpusu Polskiego w Rosji został wcielony do 16 pułku strzelców polskich. 11 maja 1918 jako sierżant wziął udział w bitwie pod Kaniowem.